Ζωγραφική

Η Μάχη της Καλιακούδας

Πολεμική σκηνή

Θεόδωρος Βρυζάκης

Ενδυμασίες

Από την έκθεση πινάκων με θέμα «Ελληνικές ενδυμασίες», που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2010 στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών
(πλ. Κλαυθμώνος, τηλ.: 210-3231397)

Η έκθεση περιελάμβανε 79 χαρακτικά, 18 υδατογραφίες και 2 σκίτσα από εικονογραφημένα βιβλία, στα οποία έγραφαν οι περιηγητές τις εντυπώσεις τους από τους τόπους όπου περιόδευαν. Η εικονογράφηση γινόταν από τους ίδιους ή από καλλιτέχνες που τους συνόδευαν. Τα θέματα ήταν τοπία της ελληνικής υπαίθρου, σκηνές της καθημερινής ζωής, ηθογραφικές σκηνές, ιστορικά πρόσωπα και άνθρωποι ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες της περιοχής που επισκέπτονταν.

Η μόνιμη συλλογή του Μουσείου περιλαμβάνει έργα που απεικονίζουν άνδρες και γυναίκες με τις παραδοσιακές ελληνικές ενδυμασίες, επίσημες ή καθημερινές, από τη Στερεά Ελλάδα, την Αττική, την Πελοπόννησο, τα νησιά του Ιονίου Πελάγους, την Ηπειρο, τη Μακεδονία, τη Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου και τη Μικρά Ασία.

Οι καλλιτέχνες που απεικόνισαν τις ελληνικές ενδυμασίες της συλλογής είναι:
- Οι χαράκτες: Bartolozzi, Bocquin, Brione, Curzon, Dobler, Duracme, Gaite, Gatine, Grasset De St. Sauver, Gutsen, Hochetti, Hofelich, Lachausse, Lange, Laroque, Lecompte, Lemercier, Melcher, Miscelle, De Nicolay, Philipon, Portier, Voyer, Pauquet, Σταματάκης.
- Οι ζωγράφοι: Asprea, Cartwright, Colin, Cosway, Demoraine, Desprais, Deveria, Feneck, Gerrard Le Barron, Goupil, Hadler, Lassale, Laurens, Levilly, Mansion, Petzl, Phillips, De Roos, Baron von Stackelberg, Stieler, Voltx.
- Οι σκιτσογράφοι: Petzl και Voltx.
- Οι χαράκτες και ζωγράφοι: Narksert, Pauquet, Rouargue, Preziosi, Stop, Thon.

Οι απεικονίσεις της συλλογής είναι λιθογραφίες, χαλκογραφίες, έγχρωμες χαλκογραφίες, επιχρωματισμένες λιθογραφίες, τσιγκογραφίες, οξυγραφίες, ελάχιστες υδατογραφίες και δύο σκίτσα με μολύβι.

Γκραβούρες εποχής

Γκραβούρα των αρχών του 19ου αιώνα, διά χειρός Β. Μπάρτλετ
ο Βοσπορός ειδωμένος από την ευρωπαϊκή ακτή_στο βάθος διακρίνεται το φρούριο Ανατόλ Χισάρ που χτίστηκε από τον σουλτάνο Βαγιαζήτ στο στενότερο σημείο του Βοσπόρου, στην προσπάθεια των Τούρκων να ελέγξουν την ναυσιπλοΐα από και προς τον Εύξεινο Πόντο αποκόπτοντας έτσι την Κωνσταντινούπολη από τους ζωτικούς γι' αυτήν σιτοβολώνες της Κριμαίας.

Μνημεία

Η ιδέα για την κατασκευή και δωρεά του αγάλματος της ελευθερίας στις νεοσύστατες Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής ανήκει στον Γάλλο ιστορικό Εντουάρ ντε Λαμπουλέ. Το μνημείο προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας έχει την μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος. Η βάση του αγάλματος βασίζεται στο Κολοσσό της Ρόδου. Ο γλύπτης Φρεντερίκ Μπαρτολντί ξεκινά το 1874, στο Παρίσι, την κατασκευή του. Η στατική δομή του αγάλματος έχει την υπογραφή του Γουστάβου Άιφελ.
Το αμερικανικό Κογκρέσο αποφάσισε να τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο νησάκι, στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης, από όπου είναι ορατό σε όποιον μπαίνει ή βγαίνει από το λιμάνι. Τα εγκαίνια του μνημείου πραγματοποιήθηκαν στις 28 Οκτωβρίου του 1886.

Ζωγραφική

Peter Bruegel (1525-1569)

«ο Χωριάτικος Γάμος» _ 1568

Μνημειακός ηθογραφικός πίνακας, είναι που θυμίζει τις παραδόσεις των Κάτω Χωρών και ίσως συμβολίζει τη Λαιμαργία.

(Αντιπαραβολή με Γάμο της Κανά_1562_του Βερονέζε)

Ζωγραφική

Η ελληνική ζωγραφική του 19ου αι. είναι επηρεασμένη από τη δυτικοευρωπαϊκή ζωγραφική και σε μεγάλο βαθμό από τη Σχολή του Μονάχου, όπου είχαν σπουδάσει πολλοί από τις μεγάλες μορφές της εποχής. Η ακαδημαϊκή ζωγραφική της Γερμανίας προβληματίζεται με το φως και το χρώμα, με την πιστή απόδοση των φωτοσκιάσεων, την απόδοση του πραγματικού φωτός, τα προβλήματα της φόρμας στη ζωγραφική. Τη φορμαλιστική αυτή τεχνοτροπία ακολουθούν πολλοί Έλληνες ζωγράφοι.

http://gomedusa.blogspot.com/2010/10/19.html

Νομίσματα

Περί της ημισελίνου

Ο όρος ημισέληνος στα Ελληνικά είναι λανθασμένος, αφού το σύμβολο δεν απεικονίζει «μισό» φεγγάρι, αλλά το ένα τέταρτο αυτού. Πιο σωστός θα ήταν ο όρος «αμφίκυρτος σελήνη». Επειδή όμως έχει καθιερωθεί, έστω και λανθασμένα θα το χρησιμοποιούμε και εμείς. Στα τουρκικά την ονομάζουν (περιγραφικά) ακόμα πιο λάθος ως «φεγγάρι-άστρο» (ay yıldız), σαν να ήταν ολόκληρο φεγγάρι.

Το σύμπλεγμα της ημισελήνου (δηλ. το μισοφέγγαρο και το άστρο) έχει βαθιά σχέση στο χρόνο με την Ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Το αρχαιότερο ελληνικό νόμισμα πάνω στο οποίο υπάρχει η ημισέληνος είναι νόμισμα από την Κάτω Ιταλία που χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια το βρίσκουμε σε πολλές ελληνικές περιοχές του αρχαίου ελληνικού κόσμου από την Κρήτη μέχρι τη Μακεδονία και την Μικρά Ασία. Την ημισέληνο τη βρίσκουμε και στην αρχαία ελληνική αποικία του Βυζαντίου, πάνω στην οποία βρίσκεται η σημερινή Κωνσταντινούπολη.

ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Στον 5ο αιώνα μ.Χ. σε νόμισμα του αυτοκράτορα Αναστασίου Ι (491-518 μ.Χ.), βρίσκουμε νόμισμα που στη μια μεριά έχει την προτομή του αυτοκράτορα και στην άλλη την ημισέληνο. Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες συναντούμε την ημισέληνο με πολλούς τρόπους σε απεικονίσεις στο Βυζάντιο.

Όταν έφτασαν οι Οθωμανοί στην περιοχή της Μικράς Ασίας (κυρίως όμως οι Σελτζούκοι, οι οποίοι αντέγραψαν σε πάρα πολλά πράγματα το ανώτερο πολιτισμικά Βυζάντιο), «δανείστηκαν» την ημισέληνο από τους Βυζαντινούς και σταδιακά έγινε το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα όσοι θέλουν να δουν την ημισέληνο σε βυζαντινά νομίσματα δεν έχουν παρά να επισκεφθούν τις νομισματικές συλλογές των Ελληνικών Μουσείων αλλά ακόμα και σε Βυζαντινές τοιχογραφίες στη Λακωνία (χωριό Γεράκι), όπου υπάρχει πεντακάθαρο σε ασπίδα του Αγίου Γεωργίου.

Μέχρι τον 18ο αι. το τουρκικό εθνόσημο ήταν η απλή ημισέληνος, χωρίς το άστρο. Το άστρο το πρόσθεσε ο σουλτάνος Σελίμ Γ΄ (1789-1808) και είχε οκτώ ακτίνες, ενώ ο σουλτάνος Αβδούλ Μετζίτ (1840-1861) το έκανε με πέντε ακτίνες.

αναδημοσίευση από την ηλεκτρονική δ/νση : http://www.zagalisa.gr/content/anaforika-me-tin-%C2%ABtoyrkiki%C2%BB-simaia-ena-byzantinoxristianiko-symbolo-poy-%C2%ABdaneistikan%C2%BB-oi-oth